با اينكه خانه، خانۀ خدا بود و مهمانان، همه بندگان او، ولي تنها چيزي كه يافت نميشد، راه و رسم سپاس و تشكر از ميزبان بود. در بين آن همه ظلمت و تاريكي و شرك و بتپرستي تنها او، محور توحيد و يكتاپرستي بود كه از خدا خانه پرتو گرفت و چون ماه به خانهاش روشنايي ميبخشيد. روز به روز بر تعداد پيروانش افزوده میشد و منطق قوي و كلام دلرباش همگان را شيفته خود كرده بود.
بعد از گذشت چندين سال و بعد از ارائه بسياري از نشانههاي رسالت، يكي از بزرگترين اين نشانهها جلوهگر شد.
آري: يكي از روزها كه رسول اكرم(صلی الله علیه و آله)با پيروان خود به طرف مسجدالحرام در حركت بود. دشمنان او كه وجودش را مانع سيطره بيچون و چراي خود بر طبقه مستضعف جامعه ميدانستند، تقاضايي كردند. درخواست آنان چيزي بود كه اميدوار بودند، پيغمبر اكرم (ص) نتواند اجابت كند و در بين همه رسوا شود ولي به خواست خداوند نتيجه كار برعكس انتظار آنها شد و با اينكه با وجود معجزه بزرگ و جاودان پيامبر اكرم (ص) يعني قرآن مجيد، حجت بر همگان تمام شده بود، اما باز هم رسالت جهاني او نيازمند تقويت بود. لذا معجزهاي ديگر نمايان شد. آنان گفتند:
ادامه مطلب...
+
نوشته شده در جمعه هفتم دی 1386;ساعت 4:19;
توسط درخشان; |
